เล่าสู่กันฟัง แต่ละรอบเป็นอย่างไร

เราเองก็เป็นคนหนึ่งที่มีประสบการณ์สมัครงานกับ Jalways แบบปึ้ก (หรือป่าว) และก็เข้าถึงรอบตรวจสุขภาพทั้ง2 รอบ เราเลยขอเล่าประสบการณ์ให้เพื่อนสมาชิก thaicabincrew.com ได้รับทราบทั้ง 2 รอบเลยล่ะกัน

รอบแรก 27 มกราคม 47
เราสมัครครั้งนี้เป็นครั้งแรก จริงๆ ไม่รู้หรอกว่า Jalways เปิด เห็นเพื่อนเค้าคุยกันเราก็เลยเออไปด้วยดีกว่า เราไปสอบโทอิกวันศุกร์ ได้ผลวันจันทร์ก็ไปสมัครเลย เพราะมันเป็นวันสุดท้ายของการรับสมัครพอดี (ดีนะที่ผ่านโทอิค) อิอิ วันสมัครก็เหมือนการสมัครงานทั่วไป เราต้องเตรียมเอกสาร เช่น Transcript, บัตรประชาชน,ทะเบียนบ้าน (สำเนา) และผลโทอิคตัวจริง หลังจากนั้นประมาณหนึ่งอาทิตย์ก็เรียกสัมภาษณ์

สัมภาษณ์รอบแรก
เราก็แต่งตัวไปแบบอนาถา มีอะไรก็แต่งไป เราไปซื้อสูทที่บางลำพูตรงข้างตรอกข้าวสาร สูทเสื้ออย่างเดียวก็ 200 กว่าบาท เป็นสูทแขนยาวสีดำ ส่วนกระโปรงเราใช้ประโปรงมหาลัย อิ อิ อิ ประหยัดอะ เราก็แต่งตัวแล้วก็เข้าไปสัมภาษณ์ คำถามกลุ่มเราได้คำถามว่า "ทำไมถึงอยากมาสมัครแอร์" เราก็ตอบว่า แอร์เป็นงานที่น่าสนใจ เป็นงานบริการ แล้วเวลาบริการใครแล้วเค้ายิ้ม เราก็จะรู้สึกภูมิใจที่ทำให้เค้ามีความสุขได้ ส่วนคำถามเดี่ยวเราได้คำถามว่า "งานแอร์ต้องทำงานกับคนต่างชาติ จะทำได้เหรอ" เราตอบไปว่า เราเคยเรียนเกี่ยวกับ cross culture มาบ้าง เราจึงพอจะเข้าใจความแตกต่างของวัฒนธรรมแต่ละชาติ แล้วเราก็คิดว่าการทำงานกับคนต่างชาติจะทำให้เราได้เรียนรู้วัฒนธรรมของกันและกันมากขึ้น ทำให้เราได้ประสบการณ์แปลกๆ ใหม่ๆ เพิ่มขึ้น

สัมภาษณ์รอบ 2
รอบนี้เค้ากำหนดให้ใส่เสื้อสูทแขนสั้น เราก็ไปดูที่บางลำภูเหมือนเดิม แต่หาไม่ได้ เลยจำใจซื้อสูทแขนยาวมาตัดเป็นแขนสั้น สนนราคาอยู่ที่ 450 รวมกับกระโปรงแล้วนะ ก็โอเคอะ แล้วเราก็เป็นคนเดียวในกลุ่มที่ผ่านเข้ารอบสอง ก็แบบยังงงกับตัวเองว่าทำได้ไงฟะ
บรรยากาศหน้าห้องสัมภาษณ์เงียบมั่กมักเยี่ยงสุสานคนเป็น คนน้อยอะ เราบุกเดี่ยวเลย เพื่อนก็ไม่มี แต่พอขึ้นไปชั้น 14 ก็เจอเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกัน เค้าก็เข้ามาทักแล้วก็เม้าท์กันไปจนถึงเวลาสัมภาษณ์ ในห้องสัมภาษณ์มีกรรมการ 3 คน แต่ครั้งนี้เป็นการสัมภาษณ์เดี่ยว ต่างจากการสัมภาษณ์รอบแรกที่เข้าไปทีละ 5 คน คำถามแรกที่เราโดนก็ดูจากใบสมัครของเรานั่นแหละ เช่น "ถามว่าแม่เป็นพยาบาลเหรอ" เราก็บอกว่าใช่ค่ะ "แล้วทำไมถึงไม่เป็นพยาบาลล่ะ" เราก็ตอบว่าเป็นพยาบาลต้องเรียนสายวิทย์อะเราไม่ถนัด แล้วเค้าก็ถามต่อ "แม่คุณเป็นคนยังไง" เราก็บอกว่าใจดี เราสนิทกับแม่ มีอะไรคุยปรึกษาได้ทุกเรื่อง เมื่อกี้เค้ายังโทรมาอวยพรเราเลย กรรมการก็ยิ้ม (เรามีความรู้สึกว่า พยาบาลเป็นงานที่แอร์ไลน์สนใจ เค้าเลยถาม) แล้วเค้าก็ถามต่อว่า "ทำไมมาสมัครที่นี่" เราก็ตอบว่า Jalways เป็นสายการบินแรกที่เรารู้จัก เพราะเราเคยส่งย่าไปญี่ปุ่น แล้วก็ไปกินข้าวในร้านที่สนามบินมองออกไปเห็นเครื่องบินของ Jalways เราเลยจำสายการบินนี้ได้ติดตาอะไรเงี้ย

ยังไม่จบแค่นั้น เค้าก็ถามต่อว่า "เคยทำกิจกรรมอะไรสมัยเรียนมหาลัย" เราก็อยู่ชมรมโรตาแรค แบบว่าไปเข้าค่ายพัฒนาจังหวัดที่ยากจน เค้าก็ถามว่าไปทำอะไรบ้าง เราก็แบบว่าไปสร้างห้องสมุด สอนหนังสือเด็ก สัมผัสชาวบ้าน แล้วเค้ารู้ว่าเราเรียนโฆษณามา ก็เลยให้เราคิดโฆษณาเชิญชวนให้คนบริจาคเงินเพื่อช่วยเหลือเด็กไร้โอกาส แล้วก็ให้อ่าน Passage ภาษาอังกฤษ อันที่เราได้เนี่ยมีชื่อคนญี่ปุ่นแฝงอยู่ อ่านได้สักแป๊บเค้าก็บอกว่า โอเคๆ เป็นแอร์เค้ามีกฏห้ามดัดฟันนะ รับเงื่อนไขอื่นๆ ได้ไหม เราก็โอเคค่ะ
เสร็จจากสัมภาษณ์กับกรรมการ 3 คน (ไทย 1 ญี่ปุ่น 2) เราก็ไปนั่งรอสัมภาษณ์กับ Jal executive พอเข้าไปก็ เจอคนญี่ปุ่น 2 คน หน้าตาใจดีแล้วก็น่ารัก เค้าให้แนะนำตัว แล้วก็เริ่มถามว่ามีเพื่อนอยู่ที่ Jalways ใช่ไม๊ แล้วเค้าบอกอะไรเราบ้าง เราก็แบบ (ไม่เคยคุยกับมันเล้ย) ก็มั่วๆ ไปว่า เค้าสอนเราเกี่ยวกับเงื่อนไขต่างๆ ใน Jalways เค้าก็ถามว่ารู้อะไรเกี่ยวกับญี่ปุ่นบ้าง บังเอิญเราชอบดูละคร ญี่ปุ่น ดารา แล้วก็นักร้องญี่ปุ่น เค้าก็ถามว่าชอบใครบ้าง เราก็ตอบไปว่าเราชอบเคียวโกะ น่ารักดี เค้าก็คงชอบเคียวโกะด้วยมั๊งเลยหัวเราะกันใหญ่

จำได้ว่าออกมาจากห้องสัมภาษณ์อย่างไม่มั่นใจ จะทราบผลหลังจากวันนั้นประมาณหนึ่งอาทิตย์ เราแอบไปดูตอนเย็นอะ คนน้อยดี เราไปกับเพื่อน ลุ้นๆๆ แล้วก็เจอชื่อตัวเองอยู่บนบอร์ด ดีใจแบบงงๆ อีกแล้น

วันรุ่งขึ้นเราก็มารายงานตัว เราแต่งตัวแบบแย่มากเลยวันนี้ แบบว่าโดนพี่ที่ออฟฟิศด่าจนเสียความมั่นใจไปเลย คือ เราใส่เสื้อผ้ายืดตัวเล็กๆ กับกระโปรงแล้วก็รองเท้าหุ้มส้น (ส้นเตี้ยติดดิน แบบมั่นใจว่าเรียบร้อยสุดๆ) ผมก็ไดร์ตรงธรรมดา พอขึ้นไปรายงานตัว เราตื่นเต้นจนลืมไหว้พี่เค้า พี่เค้าก็เลยบอกว่าน้องไม่คิดจะไหว้พี่บ้างเหรอเราแบบงงคือลืมอะ ก็สวัสดีเค้าไป แล้วพี่เค้าก็ถามว่ามาทำไม เราก็อ้าวมารายงานตัวค่ะ พี่เค้าก็บอกว่า แต่งตัวแบบนี้เรียบร้อยแล้วเหรอ ไหนลองหมุนตัวซิ เค้าก็ว่าแหละ (เซนเซอร์) เอาเป็นว่าควรจะแต่งตัวไปให้เรียบร้อยเหมือนวันที่ไปสมัครละกัน เค้าก็ขอบัตรประจำตัวประชาชน ลงชื่อ แล้วก็รับกระปุกไว้ใส่อุนจิเพื่อเอาไปในวันตรวจสุขภาพใน 1 อาทิตย์ถัดมา

วันตรวจสุขภาพ
วันตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลกรุงเทพ โห แอร์ (มือใหม่) เต็มโรงพยาบาลเลย เราแนะนำให้ไปกันแต่เช้าเพราะตรวจนานและละเอียดมาก เราไปถึงประมาณ 9 โมงเช้า กว่าจะเสร็จก็บ่ายสามโมง พอได้คิวมาก็รอกันยาวเหยียดดดด รอกันจนลืมไปเลย พอเข้าไปถึงเค้าก็ให้เปลี่ยนเป็นชุดของโรงพยาบาล น่ารักเชียว ก็ต้องถอดข้างบนหมดเลย (หมดเลยจริงๆ เพราะต้องเอกซเรย์ไง) แล้วก็ตรวจตามรายการต่างๆ เช่น วัดความดำ เอ๊ย ความดัน ชีพจร เจาะเลือด (เยอะมากก) ตรวจหู สายตา คลื่นหัวใจ เอกซเรย์กระดูกสันหลัง ด่านสุดท้ายที่เสียวที่สุด ก็คือตรวจมะเร็งเต้านมด้วยมือคุณหมอ แล้วก็เอาคัตตั้นบัดจิ้มเข้าไปในก้น (อารมณ์ตอนนั้นสุดยอดเอเชีย) เป็นอันเสร็จพิธี

อีกประมาณ 2 อาทิตย์ก็รู้ผล มันช่างเป็นเวลาที่ยาวนานนนนมั่กมักสำหรับหลายๆ คน วันนั้นมาถึงเราก็แต่งตัวแบบแอร์ ไปดูผลที่บอร์ด ตอนแรกเรากลัวไม่ผ่านเพราะกลัวมีพยาธิในอุนจิ เราก็เดินไปที่บอร์ด หาชื่อเราใหญ่เลย สรุปว่าไม่มีอะ โอ พระเจ้าจอรช์ ช่วยลูกด้วย ชื่อเราหายไปไหนอะ ก็เศร้าบวกข้องใจว่าทำไมเราถึงไม่ผ่าน ถึงบ้านก็โทรไปที่โรงพยาบาล ทางโรงพยาบาลก็บอกว่าสุขภาพดีไม่มีปัญหา แต่ผลเอกซเรย์ของน้องหายไป เดี๋ยวจะโทรกลับมาแจ้งให้ทราบ ประมาณสิบนาทีเค้าก็โทรมาบอกว่าน้องมีปัญหาเรื่องกระดูกสันหลังคด เราก็ถามว่าคดกี่องศา เค้าก็บอกว่า 5 องศา โอ พระเจ้า 5 องศาเนี่ยนะ เราก็ถามว่าที่ Jalways เค้าลิมิตกี่องศา เค้าบอกว่า 4 องศา โห พระเจ้าช่วยอีกครั้ง งงแฮะ แรกๆ เราก็เศร้าอยู่ 2-3วัน แต่ก็ปลงตกแล้ว ทำใจลูกเดียว ก็เลยสมัครใหม่อีกครั้งในเดือนมิถุนายนนี่แหละ แล้วก็ผ่านเข้ามาเหมือนเดิม
สรุปนะ เราคิดว่าการที่เราเข้ามาได้ถึงรอบตรวจสุขภาพทั้งสองครั้งเนี่ยเป็นเพราะเราเป็นตัวของตัวเอง คิดยังไงก็ตอบยังงั้น แต่ก็ควรอยู่ในกรอบนะ เป็นธรรมชาติ เพราะถ้าใครที่ fake fake เนี่ย เราว่ากรรมการเค้าดูออก ส่วนเรื่องการแต่งตัวที่นี่ค่อนข้างซีเรียสนะ ควรแต่งให้สุภาพไว้ก่อน ส่วนเรื่องภาษาอังกฤษ เราว่าไม่ค่อยจำเป็น แค่พอพูดได้ตอบได้ก็โอเคแล้ว ในความคิดเรา เราว่าเค้าเน้นดู Personality ของเราเป็นอันดับแรก
ยังไงจะคอยเป็นกำลังใจให้นะ

byanonymous